Sok z buraków – kto powinien uważać na skutki uboczne?

Sok z buraków uchodzi za zdrowy napój, ale nie każdy może sięgać po niego bez obaw. Osoby z kamicą nerkową, schorzeniami nerek lub problemami z ciśnieniem powinny szczególnie uważać na skutki uboczne jego picia. Niektóre składniki soku mogą pogłębiać dolegliwości, dlatego warto sprawdzić, dla kogo buraczane smoothie to zły wybór.

Co zawiera sok z buraków i jakie może mieć skutki uboczne?

Sok z buraków to przede wszystkim źródło azotanów, które po przekształceniu w organizmie do tlenku azotu, rozszerzają naczynia krwionośne i pomagają w obniżeniu ciśnienia krwi. W składzie obecne są także betaniny (czerwone pigmenty), polifenole i flawonoidy, a także witaminy C, B6, kwas foliowy, potas, magnez, żelazo, mangan oraz błonnik. Zawartość tych substancji zależy między innymi od tego, jak sok został przygotowany – świeżo wyciskany sok może mieć znacznie wyższe ilości azotanów i więcej witaminy C (średnio 6–10 mg/100 ml) niż sok pasteryzowany.

Wyższa zawartość azotanów i barwników w soku z buraków może prowadzić do działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszane objawy dotyczą nadmiernej produkcji methemoglobiny (methemoglobinemia), problemów trawiennych, bólów głowy oraz czerwonego zabarwienia moczu i stolca (tzw. beeturia, która dotyczy około 14% osób). Nie wszystkie osoby skutecznie metabolizują betaniny – szczególnie osoby z problemami metabolicznymi lub niewydolnością nerek są bardziej narażone na działania niepożądane.

Poniżej znajduje się zestawienie głównych składników soku z buraków oraz najczęściej obserwowanych skutków ubocznych wraz z potencjalnym mechanizmem ich działania:

Zestawienie pokazuje, że większość skutków ubocznych związana jest ze spożywaniem dużych ilości soku przez osoby szczególnie wrażliwe lub z dodatkowymi schorzeniami. Warto brać pod uwagę zarówno ilość wypijanego soku, jak i swój stan zdrowia, zwłaszcza jeśli należysz do grupy zwiększonego ryzyka.

Dlaczego niektórzy powinni uważać na picie soku z buraków?

Niektóre osoby powinny zachować szczególną ostrożność przy spożywaniu soku z buraków ze względu na ryzyko wystąpienia niepożądanych reakcji organizmu, które są dobrze udokumentowane w literaturze medycznej. Sok z buraków jest bogaty w azotany, które mogą prowadzić do podwyższenia poziomu azotynów we krwi. U osób z zaburzeniami metabolizmu azotanów, na przykład u niemowląt czy dorosłych z niedoborami enzymatycznymi, może dojść do methemoglobinemii, czyli zaburzenia transportu tlenu przez hemoglobinę. To powikłanie, choć występuje rzadko, może być niebezpieczne i wymaga szczególnej uwagi.

Kolejną ważną kwestią są obecne w soku z buraków szczawiany, które mogą sprzyjać powstawaniu kamieni nerkowych. Osoby ze skłonnościami do kamicy nerkowej lub zmagające się z hiperoksalurią są szczególnie narażone na to ryzyko. Dodatkowo, spożywanie dużych ilości soku z buraków może prowadzić do nagłego spadku ciśnienia tętniczego. Efekt ten został potwierdzony w badaniach klinicznych, zwłaszcza u osób z naturalnie niskim ciśnieniem lub przyjmujących leki obniżające ciśnienie.

Należy również pamiętać, że sok z buraków może wywołać reakcje alergiczne, choć są one opisywane stosunkowo rzadko. U osób z predyspozycjami do alergii pokarmowej mogą pojawić się objawy takie jak wysypka, obrzęk jamy ustnej lub duszność. W dodatku buraki zawierają także sporo cukrów prostych, co może powodować trudności dla cukrzyków lub osób mających zaburzenia gospodarki węglowodanowej.

Aby lepiej zobrazować grupy osób, które powinny uważać na sok z buraków, w tabeli zebrano najważniejsze zagrożenia oraz przyczyny zwiększonego ryzyka:

Zestawienie pokazuje, że główne czynniki ryzyka wiążą się przede wszystkim z zaburzeniami metabolizmu azotanów, predyspozycjami do kamicy oraz trudnościami w regulacji poziomu cukru. Niekorzystne efekty uboczne mogą wystąpić nawet po spożyciu niewielkich ilości soku, jeśli pojawiają się wymienione wyżej czynniki ryzyka.

Kto powinien unikać soku z buraków ze względu na problemy zdrowotne?

Osoby z kamicą nerkową, zwłaszcza szczawianową, nie powinny sięgać po sok z buraków, ponieważ zawiera on znaczne ilości szczawianów, które sprzyjają tworzeniu się kamieni nerkowych. Również osoby z hiperkaliemią (zbyt wysokim poziomem potasu we krwi), na przykład cierpiące na przewlekłą chorobę nerek lub niewydolność nerek, powinny zrezygnować z tego napoju ze względu na wysoką zawartość potasu – w jednej szklance soku (250 ml) znajduje się około 300–400 mg tego pierwiastka.

W przypadku pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym sok z buraków dodatkowo może je obniżyć, co bywa przyczyną uczucia osłabienia, zawrotów głowy lub nawet omdleń. Niektóre osoby z zespołem jelita drażliwego także mogą źle reagować na ten napój – wysoka zawartość FODMAP (cukrów łatwo fermentujących) może powodować wzdęcia i bóle brzucha.

Dla lepszej przejrzystości poniżej wymieniono grupy ryzyka, które powinny unikać soku z buraków w związku ze swoimi schorzeniami:

• osoby z kamicą nerkową szczawianową
• pacjenci z hiperkaliemią bądź przewlekłą chorobą nerek
• osoby z przewlekłym, niskim ciśnieniem tętniczym
• chorzy na zespół jelita drażliwego z nasileniem objawów po FODMAP
• pacjenci z zaburzeniami przemiany puryn (np. dną moczanową), gdyż sok z buraków może podnosić poziom kwasu moczowego

Może się też zdarzyć, że również osoby zdrowe czasami źle tolerują sok z buraków. Jeżeli pojawią się wątpliwości, najlepiej omówić wprowadzenie takiego produktu do swojej diety z lekarzem lub dietetykiem.

Jakie interakcje z lekami może powodować sok z buraków?

Sok z buraków może wpływać na działanie niektórych leków, zwłaszcza tych stosowanych w terapii nadciśnienia, gdyż zawiera dużą ilość azotanów obniżających ciśnienie krwi. U osób przyjmujących leki hipotensyjne może prowadzić do zbyt intensywnego spadku ciśnienia i wywoływać zawroty głowy czy osłabienie. Obecność azotanów może modyfikować metabolizm niektórych leków rozszerzających naczynia lub działających na układ sercowo-naczyniowy.

Sok z buraków może oddziaływać także na działanie leków przeciwzakrzepowych, np. warfaryny. Związki obecne w burakach, zwłaszcza betaniny i flawonoidy, mogą w pewnych warunkach wpływać na metabolizm enzymów wątrobowych odpowiedzialnych za rozkładanie substancji czynnych leków, a tym samym zwiększać lub zmniejszać ich stężenie we krwi. Ponadto, spożywanie większych ilości soku z buraków może wzmagać działanie moczopędne, co może zaburzać równowagę elektrolitową u osób przyjmujących diuretyki.

Ryzyko interakcji dotyczy także osób przyjmujących suplementy żelaza czy niektóre antybiotyki. Kwas szczawiowy obecny w burakach może pogarszać wchłanianie żelaza i innych mikroelementów, a także potencjalnie wpływać na biodostępność leków poprzez wiązanie ich w przewodzie pokarmowym. Lekarza należy poinformować o regularnym spożywaniu soku z buraków w trakcie przewlekłego leczenia farmakologicznego.

W jaki sposób ograniczyć ryzyko skutków ubocznych po spożyciu soku z buraków?

Najskuteczniejszym sposobem ograniczenia ryzyka skutków ubocznych po spożyciu soku z buraków jest kontrolowanie ilości przyjmowanego napoju. Zalecane dzienne spożycie to zazwyczaj od 100 do 250 ml – przekroczenie tej dawki może zwiększyć ryzyko wystąpienia dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, nagłego spadku ciśnienia czy nasilenia kamicy nerkowej. Rozłożenie porcji soku na kilka mniejszych dawek w ciągu dnia, zamiast wypijania całej ilości jednorazowo, również jest korzystne.

Korzyści przynosi także dokładne przygotowanie soku – unikanie soku pozyskanego z nieumytych buraków eliminuje ryzyko narażenia na azotany i bakterie mogące prowadzić do zatruć pokarmowych. Soku z buraków nie powinno się pić bezpośrednio po przyrządzeniu – rekomenduje się odstawienie go na minimum 2–3 godziny do lodówki, co pozwala na rozkład potencjalnie szkodliwych azotanów do mniej niebezpiecznych związków. Konsultacja z lekarzem jest szczególnie ważna w przypadku przyjmowania leków, chorób przewlekłych (takich jak dolegliwości nerek, wątroby lub cukrzyca) czy ciąży, ponieważ sok z buraków może wchodzić w interakcje z terapią.

Zwiększenie bezpieczeństwa można osiągnąć poprzez zastosowanie kilku praktycznych zasad dotyczących spożywania soku z buraków:

• rozcieńczanie soku wodą lub mieszanie z innymi sokami warzywnymi (np. z marchewki, selera), co obniża stężenie aktywnych substancji
• początkowe wprowadzanie soku do diety w minimalnych ilościach (np. 30–50 ml dziennie) i stopniowe zwiększanie dawki, obserwując reakcję organizmu
• unikanie spożycia na czczo, co minimalizuje ryzyko podrażnienia żołądka
• niełączenie soku z buraków z dużą ilością pokarmów bogatych w szczawiany (np. szpinak, rabarbar), aby nie zwiększać ryzyka powstawania kamieni nerkowych

Wdrożenie tych zaleceń znacznie obniża ryzyko niepożądanych reakcji i pozwala bezpieczniej czerpać korzyści z prozdrowotnych właściwości soku z buraków. Obserwowanie swojego samopoczucia jest bardzo ważne – jeśli pojawią się niepokojące objawy, należy natychmiast odstawić sok i zasięgnąć porady specjalisty.